Over professionele tegenslag, verlies, rouwen en betekenis geven …

 

Het is herfst, een seizoen om stil te staan, om los te laten zoals de bomen hun blaadjes.

Vandaag is het ook Allerheiligen, een dag om stil te staan bij onze dierbare overledenen. En bij de manier waarop we afscheid hebben genomen van hen, of misschien niet hebben kunnen nemen. Bij de manier waarop we aan deze overlijdens een betekenis hebben kunnen geven. Of misschien ook niet.

Stilstaan …. ook bij die professionele verliezen die we misschien hebben geleden, zoals

  • die promotie die je niet kreeg
  • die change in je bedrijf
  • die stap die je moest terugzetten
  • dat ontslag
  • die fusie van het bedrijf waar je werkte met een ander, …

Allemaal emotionele roller coasters waarbij zekerheden worden omvergegooid, je zelfvertrouwen een deuk krijgt. Keer op keer, net zoals een overlijden, een verliessituatie.

Denk even aan een van de situaties hierboven – een ontslag bijvoorbeeld. Probeer eens op te lijsten wat je allemaal verliest: je job, je status, je inkomen, je team en collega’s, een stukje identiteit (je werkidentiteit), een structuur, de context waarin je werkte, … Zoveel verliezen, die maken dat een ontslag of eender welke professionele tegenslag in zekere mate de vorm aanneemt van een rouwproces.

De verschillende emoties waarin je dan terechtkomt, zijn gemakkelijk terug te brengen tot de fameuze rouwcurve van de Zwitserse psychiater Elisabeth Kübler-Ross. Kübler-Ross omschrijft vijf fasen die de meeste mensen geheel of gedeeltelijk doorlopen na een traumatische ervaring, een overlijden, een scheiding, een ziekte, …

Kübler-Ross onderscheidt vijf rouwfasen:

  1. na de schok en de verdoving, komt de fase van ontkenning
  2. gevolgd door een fase van woede, frustratie, verontwaardiging, maar ook van angst en verdriet
  3. dan kom je in het diepst van de curve: er is een forse vermoeidheid, een moment van depressie;
  4. daarna start een fase van berusting, acceptatie en loslaten;
  5. en tenslotte begint de laatste fase die leidt tot integratie: je begint te experimenteren met de gedachte en met de situatie; je beslist ervoor te gaan om zo te komen tot zingeving.

kubler ross

Niet iedereen die geconfronteerd wordt met een verlies gaat door alle stappen; de curve is dan ook niet lineair: soms ben je aardig goed op weg naar de rechter kant van de curve en plots – omwille van een voorval, een gedachte, … – tuimel je weer enkele stappen achteruit.

Dit model wordt dan ook wel eens in sommige kringen gecontesteerd omwille van het generaliserende aspect.

Maar persoonlijk blijf ik houden van dit model en wel om één bepaalde reden. Omwille van de laatste stap, de zingeving of wat je ook “the hidden gift”, het verborgen geschenk zou kunnen noemen.

Het feit dat je uiteindelijk beseft dat dit verlies niet voor niets is geweest; dat er misschien een betekenis in zat en dat je door een groeiproces bent gegaan. Dus dat het verlies misschien ook een verrijking is geweest voor jou. En dat je opnieuw vertrouwen kan hebben in het leven en de toekomst.

En jij? Herken je deze stappen? Herken je dit proces? Zijn jouw professionele tegenslagen uiteindelijk ook een “verborgen geschenk” geweest?

En omdat we vandaag 1 november zijn: welke betekenis heb jjj kunnen geven aan het verlies van je dierbaren?

Ik stuur je vandaag een extra warme groet ….

 

end new beginning

Verveel jij je in je job? Voorkom een bore out en neem je loopbaan zelf in handen

Na “burn out” horen we nu ook meer en meer praten over « bore out » of “ziek van verveling”. Volgens een onderzoek van KU Leuven en vacature.com loopt een kleine 6% procent van de Vlamingen risico op een bore out.

Hoe ontstaat een bore out ?

  • Je ervaart een te lage werkdruk (niet dat we het allemaal ‘druk druk druk’ moeten hebben, maar in geval van een bore out  heb je zo weinig te doen dat de tijd lijkt voorbij te kruipen)
  • Je wordt niet intellectueel uitgedaagd in je job
  • Je kunt je niet verder ontwikkelen in je job
  • Je kunt je onvoldoende ontplooien
  • Je kunt je talenten niet ten volle inzetten

Wat zijn de symptomen ?

  • Fysische en mentale vermoeidheid
  • Geen uitputting, maar eeder lusteloosheid
  • Cynisme
  • Verveling
  • Het gevoel dat de tijd voorbij kruipt

Wat zijn de gevolgen van een bore out?

  • Een laag zelfbeeld
  • Je nutteloos voelen
  • Een bore out kan in extremere gevallen ook leiden tot depressie, compensatiegedrag (snacken, roken, drinken, …), cardiovasculaire aandoeningen, …

Hoe kan je een bore out voorkomen?

  • Door proactief bezig te zijn met je loopbaan, door te beseffen dat JIJ de enige regisseur bent van je leven en door je de volgende vragen te stellen:
    • Hoe voel ik me in mijn baan?
    • Ben ik nog steeds gelukkig in mijn baan ?
    • Waarom doe ik wat ik doe ?
    • Heb ik hier zelf voor gekozen ?
    • Waar krijg ik energie van?
    • Is mijn job congruent met wie ik ben, met mijn waarden en mijn talenten?
    • En wat zijn mijn talenten ? 
  • Stel je deze vragen niet één keer, maar op regelmatige basis; wacht niet tot bore out (of burn out, of andere professionele tegenslagen) om de hoek komen loeren.
  • Als je het antwoord op deze vragen kent, kun je ook daadwerkelijk actie ondernemen.

Wat als het dan toch zo ver is ? Moet je dan van job of van werkgever veranderen?

  • Meestal is dat niet nodig
  • Durf je gevoel van verveling bespreekbaar maken: zeg aan je manager wat je voelt en vraag hem/haar om je workload, maar ook de invulling van je takenpakket te herbekijken en aan te passen.
  • Doe beroep op loopbaancoaching :
    • samen met een externe coach ga je op zoek naar de oorzaken van je bore-out en naar wat je energie geeft;
    • samen met je coach kan je ook nagaan hoe je deze topic het best aanpakt en bespreekt op je werk
    • en als je toch een carrièreswitch zou overwegen dan helpt je coach je verder op dit pad.

Denk je last te hebben van een bore out of voel je je niet langer happy in je job?

Als loopbaancoach (A-Lissome Coaching & Training) help ik je graag verder.

Neem gerust  contact met me op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

happiness own pocket

Mijn zomerchallenge: tijd nemen om te ademen of doordoen? Zelfzorg bij professionele transitie.

Het idee van deze blog kwam vorig weekend tijdens een polderwandeling en is eigenlijk het vervolg van mijn vorige blog. Sinds begin juli, beleef ik mijn eerste “grote” vakantie sinds 30 jaar; de eerste keer langer dan 2,5 weken vakantie.

Een lange “vakantie”

Die heb ik te danken  aan mijn beslissing om mijn leven als werknemer vaarwel te zeggen en mij te vestigen als zelfstandige. Ik zit dus in een transitiefase.

Wat mij betreft, is die overgang van werknemer naar zelfstandige best wel een heftige. Vooral omdat ik de stap zet na dertig jaar, dertig jaar van semi-veiligheid (“semi” omdat geen enkele werkomgeving echt “veilig” is) en comfort bij eenzelfde werkgever, dertig jaar opgebouwde credibiliteit en relaties, dertig jaar financiële zekerheid, …

Na dertig jaar afscheid nemen van je eerste werkgever is eigenlijk ook – ondanks de positieve spanning en het enthousiasme in het vooruitzicht van het nieuwe leven – een moment van rouw. Bekende oevers verlaten om nieuwe horizonten te ontdekken.

Goede raad van anderen

Hoe beleef je zo’n transitie? Hoe pak je dat aan? En ik heb het niet over alle mogelijke voorbereidingen, business plannen enz maar eerder over hoe je voor jezelf zorgt in die periode.

In mijn vorige blog schreef ik intuïtief dat ik “me- & family time zou nemen en af en toe wat zou werken”. Toen ik mijn beslissing officieel bekend maakte, begon het goede raad te regenen (waarvoor dank uiteraard!): “dit is de “once in a life time”, nu moet je echt tijd nemen voor jezelf, alles opzijschuiven, stoppen, niets meer doen, grijp deze kans om dingen te doen die je nog nooit hebt gedaan, zoals bijvoorbeeld de weg naar Compostella bewandelen, enz “. Mijn eigen intern stemmetje ging diezelfde richting uit, een mini-sabbatical, absolute leegte creëren. Het klonk allemaal fantastisch. Op het einde van een coachingsessie had ik zelfs een contract met mezelf gemaakt en had ik me geëngageerd om alle activiteiten gelinkt aan mijn nieuwe professionele leven opzij te leggen gedurende enkele weken … En ik was er klaar voor…. Heerlijk nietsdoen ….

Tot ik op een morgen wakker werd en besefte dat ik ongeveer twee jaar bezig was geweest naast mijn full-time job met: het schrijven van een boek, een coachingopleiding volgen, mijn eerste coachees begeleiden, blogs schrijven, lezingen geven, …. Dat allemaal in mijn vrije tijd; activiteiten die aanvoelden als een hobby, die me energie gaven! Activiteiten die mijn nieuwe “purpose” waren geworden!

En nu had ik dus beslist om die hobby, al die leuke dingen aan de kant leggen en … wat dan? Na zoveel jaren onder druk te hebben gewerkt ging ik mezelf nu een andere soort druk opleggen: “verboden te werken”!

Ik besefte al snel dat ondanks alle goede raad van anderen het zalige nietsdoen voor mij niet de oplossing was en dat ik de “transitie-viering” een andere vorm zou geven.

Mijn beleving

Ik besliste om naast een aantal uitjes en een vakantie in Oostenrijk in augustus, niet echt systematisch werkmomenten in te plannen, maar open te staan op elk moment, en de dingen op mij te laten afkomen.

Dit wil dus zeggen dat als ik zin heb om te wandelen ik ga wandelen (mét mijn inspiratieschriftje – want je weet maar nooit dat de ideeën zouden komen – en ze komen!) of te zonnen of niets te doen en als ik zin heb om te werken, dan werk ik.

Na enkele weken geeft dit ritme mij een sereen en gelukkig gevoel geeft. Een mooi compromis … Ik voel me uitgerust, doe leuke dingen en ondertussen werk ik gestaag verder aan mijn business; stapje per stapje; niet onder stress, maar met volle “goesting”.

En jij?

Ben jij ook in een professionele transitiefase, zoals:

  • je eerste job oppakken
  • van job veranderen bij dezelfde werkgever
  • van werkgever veranderen
  • promotie maken
  • een stap terugzetten
  • ontslagen worden

Allemaal intense professionele overgangsmomenten, die iets met met je doen, die emoties met zich meebrengen, die soms je leven veranderen en ook zorgen voor de nodige dosis stress.

Als jij ook in een van deze scenario’s zit of weldra zit, denk dan na hoe jij die transitie wil beleven.

En denk eraan, niets moet, alles mag.

Zorg gewoon goed voor jezelf en doe waar jij je goed bij voelt.

Volg je intuïtie en kies jouw manier van “resetten”.

 

Spanning is wie je denkt te moeten zijn.

Ontspanning is wie je bent.

Chinees spreekwoord

Over transitie en een nieuw begin

Het lijkt wel alsof eind juni al mijn leven lang een soort transitiemoment is geweest. Het einde van een cyclus. Lange tijd was het de transitie tussen twee studiejaren, de transitie naar de “grote vakantie”, later de transitie tussen studeren en beginnen werken, vorig jaar een triestere transitie, het overlijden van mijn mama. En dit jaar ….?

Eigenlijk is het een goed jaar geleden beginnen kriebelen …. En als ik nu eens een nieuwe wending aan mijn loopbaan en aan mijn leven zou geven? Als ik voor mijn droom zou gaan? Als ik in het volgende hoofdstuk van mijn loopbaan nieuwe horizonten zou gaan verkennen?

“Een boek schrijven verandert je leven”, zegde Laurence Verwee, mijn boekencoach toen ik met haar in zee ging. Maar misschien was het wel de demotie op 12-12-12 die de transitie op gang bracht en alles in beweging zette: de introspectie, het reflecteren over wat ik wil en niet meer wil, het vinden van mijn mijn missie, de coachingopleiding , het boek schrijven, lezingen geven, een website opzetten en blogs schrijven, …. Ik besliste om het roer van mijn leven terug in handen te nemen.  “Persoonlijk leiderschap” wordt dit ook genoemd. Jezelf doelen stellen en ervoor zorgen dat je ze uitvoert, in je kracht staan, je eigen pad bewandelen en niet dat van iemand anders.

In september vorig jaar liet ik mijn werkgever dan ook weten dat ik een andere richting zou uitgaan, dat ik geen plan A of B had binnen het bedrijf, maar alleen een plan C. Een plan dat ik in september 2017 zou uitvoeren. Als juni het einde van een cyclus is, dan is september altijd al synoniem geweest van positieve energie, blijheid, het ontdekken van iets nieuws. Dit jaar wordt september dus ook de maand van de hernieuwing. Een nieuwe start als zelfstandige …. Een uitdaging, een stap in het onbekende.

Sinds enkele maanden voel ik een nieuwe schwung in mijn leven door het combineren van “drie levens”, die congruent waren, complementair en mooi op elkaar afgestemd qua thematiek.  En dat gaf me veel energie … Ik hield deze drie levens ook vol omdat ik wist dat er verandering in zou komen.

En toch zijn de maanden tussen mijn beslissing en de implementatie ervan niet altijd van een leien dakje gegaan. Twijfels, angst, reacties van de naaste omgeving, …. Nochtans weet ik diep vanbinnen dat dit de enige weg is …  Want ik wil geen spijt hebben om dingen die ik niet gedaan of geprobeerd zou hebben. Zoals Coco Chanel het ooit zegde “Je ne regrette rien dans ma vie, à l’exception de ce que je n’ai pas fait”.

Vandaag start dus mijn laatste werkweek bij mijn huidige werkgever. Bijna 31 jaar lang heb ik er met plezier (laat ons eerlijk zijn, misschien ook niet élke dag met evenveel plezier) gewerkt. Ik heb er mogen samenwerken met leuke collega’s, vrienden gemaakt voor het leven. Ik heb er ook ontzettend veel geleerd en de laatste 5 jaar is dat leerproces alleen maar versneld; 5 jaren die me dichter hebben gebracht bij wie ik echt ben. En dat laat me toe om vandaag die stap te zetten.

En hoewel het supergoed aanvoelt, besef ik ook dat ik middenin een transitieperiode zit. Een transitie die gepaard gaat – na 31 jaar hechting met een groene en later oranje bank – met afscheid nemen en verlies. En dat doet ook een beetje pijn …

Vooraleer mijn nieuw leven op te pakken in september, heb ik dan ook beslist mij wat tijd te gunnen. Een soort afscheidsritueel. Juli en augustus worden twee “me & my family”-maanden, om gas terug te nemen, stil te staan, mezelf de kans te geven de transitie en het afscheid volop te beleven. En … de dingen te doen waar ik echt goesting in heb! (dus misschien werk ik ook wel af en toe een beetje … ;-)!)

En daarna, in september, dan stort ik me volledig op dat nieuwe leven. Een leven waarin ik ten volle wil focussen op het helpen en inspireren van mensen die op een keerpunt in hun leven of loopbaan staan en die een nieuwe weg willen inslaan. Via lezingen, workshops en coaching …

Transitiecoach” … ja daar ga ik voor !

 

Il ne faut avoir aucun regret pour le passé, aucun remords pour le présent et une confiance inébranlable pour l’avenir (Jean Jaurès)

Je “loopbaan managen” of “je job ondergaan”? Over het oude en het nieuwe denken!

Vorig weekend had ik een leuk etentje met een paar goede vrienden. Allemaal leeftijdgenoten, begin van de vijftig.  Zoals altijd komt het onderwerp “loopbaan” op tafel. Hoe voelen we ons in onze carrière? Zijn we gelukkig? Wat is onze volgende stap? Een van hen zegt plots: «Ik zit nog vijf jaar in die job, en daarna zie ik wel wat ze me geven»; een andere spreekt al over “aftellen naar zijn pensioen”. Ik ben verbijsterd, maar geef toe dat ik er enkele jaren geleden misschien net zo over dacht.

Ik begin dan maar over mijn theorie van hoe belangrijk het is om de regie te nemen over je leven en je loopbaan; om durven te gaan voor je talenten; om jezelf toe te laten je dromen waar te maken. Ik spreek over mijn eigen plan B, over hoe gelukkig en vol energie ik ben sinds ik nieuwe paden betreed.

Mijn ideeën worden weggewuifd …. “Ik heb gemakkelijk praten, niet iedereen kan dat, enz”.

Is dat echt zo? Of is dit nog maar weer eens een van die beperkende overtuigingen. Ik hoor en voel in de woorden van mijn vrienden fatalisme, gelatenheid, aangeleerde hulpeloosheid, misschien ook onwetendheid en waarschijnlijk ook vooral angst.

En zoals zo dikwijls vraag ik me af

  • waarom mensen toch zo vastzitten in hun job?
  • waarom ze in termen van job en niet van loopbaan denken?
  • waarom mensen nog altijd denken dat hun volgende job een “gunst” moet zijn van hun werkgever, iets dat hen in de schoot wordt geworpen, iets wat ze ondergaan?
  • waarom mensen zo afgesneden zijn van hun passies, hun talenten en hun dromen?

Vorige week hoorde ik professor Ans De Vos, auteur van het boek “Loopbanen in beweging” spreken over het oude denken (“je job is van jou”) en het nieuwe denken (“je loopbaan is van jou”); waarmee ze bedoelt dat je best je loopbaan in handen neemt en niet louter toekijkt vanop de zijlijn.

Hoe staat het met jouw loopbaan? Heb jij soms ook het gevoel dat je niet op je plaats zit? Voel je je soms ook wat ongelukkig en zou je een andere weg uitwillen? Misschien weet je niet hoe daaraan te beginnen? Dan is loopbaancoaching wellicht  wel iets voor jou. Wil je een vrijblijvend kennismakingsgesprek? Neem dan contact met me op.

Ja ook jij hoeft niet langer je job te ondergaan en ook jij kan vanaf morgen je loopbaan zelf in handen nemen.

PS En over dromen gesproken, ik maakte tijdens de kerstvakantie mijn “vision board” waar mijn doelstellingen voor dit jaar allemaal mooi een plaatsje krijgen. Ik laat je hieronder meegenieten van mijn kleurrijk “kunstwerkje”.

img_0013

Laat je niet gijzelen door je job!

Dank je 2016 en welkom 2017!

Is 2016 voor jou ook voorbijgevlogen? Voor mij was het alvast een jaar om niet te vergeten, tussen een glimlach en een traan (om het met de titel van de laatste singel van Johan Verminnen te zeggen).  Een jaar vol leermomenten. Een jaar waarin ik heel wat kristallen bollen in de lucht heb gehouden. Een aantal daarvan zijn gevallen. Het overlijden van mijn mama, een kleinzoon waarvan ik het eerste levensjaar zo goed als gemist heb (want ik was zo druk bezig met mijn eigen baby, mijn boek), mijn stiefdochter die mij onlangs zegde “ik heb je gemist”, andere familieleden die ik ook al wat te lang uit het oog was verloren, mijn hobby’s die ik wat verwaarloosd heb, … Maar ik heb er ook zoveel mooie dingen voor in de plaats gekregen en daar ben ik ontzettend dankbaar voor!

Hoe is jouw 2016 geweest? En wat ga je volgend jaar (anders) doen?

Eind volgende week start voor velen onder ons de Kerstvakantie. Tijd om stil te staan, om de balans op te maken van het afgelopen jaar en vooral om te bezinnen over wat we volgend jaar (anders) gaan doen. Stilstaan bij hoe we die droom die we al zo lang koesteren vorm zullen geven. Want we hebben immers het vermogen om de toekomst te creëren die we wensen. Maar hoe begin je daaraan? Je hebt misschien enkele vage ideeën over dingen die je graag zou doen. Maar hoe concretiseer je dat alles?

Ik geef je hierbij drie oefeningen die je kunnen helpen.

1 – “wheel of life”, het levenswiel

Het levenswiel bestaat uit acht segmenten die samen alle domeinen van je leven vertegenwoordigen (familie, gezondheid, job, vrienden, hobbys, spiritueel leven, …). Je bepaalt de domeinen zelf. Je meet je tevredenheid op deze gebieden op het moment dat je deze oefening invult. De oefening levert dus een momentopname, laat je zien waar er onevenwichten zijn en laat je toe te bepalen in welke domeinen je verandering wil brengen.

img_3799

2 – het vision board

Een vision board laat je dan weer toe je in de toekomst te projecteren. Het krachtige aan deze oefening is dat beelden zoveel meer zeggen dan woorden en je scherper laten zien wat je wil bereiken.

Wat heb je nodig? een groot vel papier (posterformaat), schaar, lijm, kleurstiften, een leuke pen, een stapeltje tijdschriften en kranten (of laptop en printer), tijd en een fijne plek voor jezelf!

Stel jezelf een aantal vragen en schrijf de antwoorden op: “wat wil ik bereiken in mijn leven?”, “wie ben ik?”, “waar wil ik zijn?”, “wie is erbij?”, “wat doe ik?”, … Eens je weet wat je wil bereiken, kan je beter bepalen waar je je aandacht volgend jaar op zal richten. Schrijf alle dromen die rechtstreeks uit je hart komen op en denk vooral niet teveel na. Geen censuur en geen beperkingen. Vertaal die dromen in concrete doelstellingen en formuleer ze positief.

Ga dan op zoek in je tijdschriften of via Pinterest naar inspirerende plaatjes, woorden, zinnen, symbolen en plak alles op het grote vel (of doe het digitaal). Je kan het vel ook indelen in een aantal domeinen (persoonlijke ontwikkeling, gezondheid, relaties, succes). Schrijf er je doelstellingen bij. Gebruik kleurstiften. Laat je creativiteit zegevieren!

Neem afstand en bekijk je vision board. Wat doet dit met je? Voel je het kriebelen? Voel je de positieve energie stromen?

Plaats je vision board daarna op een plaats waar je er regelmatig naar kan kijken. Maak er eventueel een foto van en plaats die als achtergrond op je telefoon of laptop. Laat je inspireren door wat je ziet. Geniet van je kunstwerk! En leef je dromen!

Hoe ziet jouw vision board eruit? Wil je hem met mij delen? Stuur me dan een mail met je vision board in attachment naar brigitte.ballings@hotmail.be. Tegen het einde van de kerstvakantie loot ik er de meest inspirerende of creatieve vision board uit. De winnaar krijgt van mij een exemplaar van mijn boek “Een stap terug? Ik denk er niet aan!”. Doe je mee? 

3 – je goede voornemens opschrijven

1 januari is traditiegetrouw de dag van de goede voornemens. Jarenlang had ik telkens weer goede voornemens, die ik na twee weken alweer vergeten was. Jij ook?

Vorig jaar schreef ik mijn goede voornemens voor de eerste keer op. Dus als je geen zin zou hebben om een hele vision board te maken maar toch weet wat je graag zou veranderen in de evenwichten in je leven en waar je naar toe wil, schrijf dan je goede voornemens concreet op. Plak ze vooraan in je papieren agenda (als je die nog hebt). Zo kan je er elk moment naar teruggrijpen en kan je regelmatig evalueren hoe je vordert.

Geniet van de kerstperiode! Ik wens je bezinning, rust, liefde, sereniteit, knutsel- en ander plezier. Neem vooral niet te veel hooi op je vork. Maak plaats voor je dierbaren en voor de kleine gewone dingen van het leven.

 

Elke avond sta je voor de spiegel
Maar wie zie je staan?
Je hebt de tijd voorbij zien vliegen
Maar wat heb je écht gedaan?

Want ooh, je hebt het zo, je hebt het zover laten komen
Dat het lijkt of je niet terug kan
Oooh, wat blijft er over van je wilde dromen?
Je leven liep niet volgens plan

Het is tijd om te leven
Zoals jij dat wil
Het is mij om het even
Zolang jij er vandaag nog mee begint

Clouseau

 

 

We hebben het vermogen om de toekomst te creëren die we wensen … (*)

Na mijn ervaring met demotie had ik twee opties: bij de pakken blijven zitten en klagen over mijn lot (waarom moet mij dit overkomen?, dit is niet fair!, …) of het allemaal bekijken met een positieve ingesteldheid, focussend op de mogelijkheden, en niet langer op de beperkingen. Misschien kon er uit die negatieve ervaring wel iets moois komen?

Het allerbelangrijkste was het besef dat ik zelf de regie over mijn leven en dus mijn loopbaan kon nemen. Iets wat ik voordien eigenlijk nooit had gedaan. Niet langer ageren vanuit machteloosheid, vanuit aangeleerde hulpeloosheid of gelatenheid, maar vanuit wilskracht, vanuit innerlijke zachte kracht, vanuit passie.

Na een periode van introspectie kwam ik uit bij mijn innerlijk kompas (Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik?) dat me voortaan zou leiden naar mijn doelbewuste keuzes. Ik (her)ontdekte mijn passies: een boek schrijven, de weg opgaan naar professioneel coachen, mensen inspireren.

Ondertussen heb ik – naast een boeiende “vaste” job – mijn eerste coachingsessies gedaan en daar ben ik best wel tevreden over. Nieuwe inzichten zien ontstaan bij mijn coachees (“daar had ik nog nooit over nagedacht; dat patroon had ik nog nooit opgemerkt, maar nu je het zegt, inderdaad …; die vraag heb ik me nooit gesteld, …)”.  Mijn coachees zien evolueren, ze zien groeien.  Wat een mooie job!

Er was ook dat andere hoogtepunt van het jaar: mijn signeersessies op de boekenbeurs van Antwerpen. Ik laat je via enkele foto’s hieronder meegenieten van dat bijzondere moment. Vooral de mooie ontmoetingen zullen me bijblijven: de directrice van een school die langskomt en me zegt “ik heb uw boek gelezen tijdens de vakantie! Heel erg inspirerend”, een vrouw die de achterflap leest en dan haar echtgenoot gaat halen “dit is iets voor jou”, de vrienden die langskomen omdat ze dat moment niet willen missen, de warme sfeer tussen de auteurs onderling, de omkadering door mijn uitgever, de leuke reacties op Facebook …

En zeggen dat ik pas ben beginnen schrijven in oktober 2015 – een goed jaar geleden. Eén jaar dat mijn leven helemaal veranderde. Ik voel dankbaarheid naar alle mensen die me hebben geholpen en gesteund, maar ook naar mezelf omdat ik me dit heb gegund, omdat ik in mezelf heb geloofd, …

Ja, we hebben altijd de keuze ons eigen lot te bepalen. Ook jij! Als je daar voor open staat, als je de dingen bekijkt met een positieve mind’s eye. Want alles waar je aandacht naar uitgaat, groeit!

Wil jij ook de regie nemen over je leven en je loopbaan? Heb jij ook een droom die je zou willen verwezenlijken? Weet je niet goed hoe je dit kan aanpakken?

Dan is loopbaancoaching misschien iets voor jou. En dat kan zelfs voor een interessante prijs via de loopbaancheques van de VDAB.  Samen met het team van A-Lissome coaching, helpen we je graag verder (http://www.a-lissome.be/over-ons). Je mag me ook altijd contacteren via deze site of via e-mail brigitte.ballings@hotmail.be.

Ik help je graag verder in je zoektocht naar je eigen pad ….

Besteed 80% van je tijd aan het focussen op de kansen van morgen ipv op de problemen van gisteren

(Eleanor Rosevelt)

(*) uit het boek “Laat je niet gijzelen” van George Kohlrieser, Witsand Uitgevers, 2016

img_4276

Enregistrer