Stoppen met zagen en klagen!

In de slachtofferrol Dit weekend ontmoette ik Eric. Hij vindt het niet meer leuk in zijn job. Elke dag met de trein naar Brussel, vertragingen, treinen die niet komen opdagen. Hij heeft glijdende uren, dus telkens hij te laat toekomt heeft dat een impact. Bovendien moet hij de laatste weken ook te dikwijls naar het …

Continue reading Stoppen met zagen en klagen!

Een ingetogen dag …

1 november: onze secure bases herdenken Vandaag is het 1 november, een dag waar we elk op onze manier onze dierbare overledenen, onze secure bases, herdenken. Het is een regenachtige dag, een cocoon-dag. Een dag om gewoon stil te staan. Bij wat die dierbare overledenen voor ons hebben betekend. Hoe we afscheid hebben genomen van …

Continue reading Een ingetogen dag …

“Coach, ik wil jouw advies …”

Een tijdje geleden kreeg ik Hans over de vloer, een coachee die ik al een tijdje begeleid. Eerst na zijn burnout, dan naar aanleiding van zijn integratie in zijn nieuwe job. Hans zag het niet meer zitten en had een “déjà vu gevoel”, hij voelde zich weer afglijden en in zijn oude gewoontes terechtkomen. Gelukkig …

Continue reading “Coach, ik wil jouw advies …”

Mijn “madeleine” de Proust

Ik was dit weekend in de supermarkt om boodschappen te doen! Mijn verstand vroeg me om bij mijn boodschappenlijstje te blijven. Mijn hart trok me elders naartoe ...❤️ Ik kon het niet laten, ik MOEST ernaartoe ... Dagenlang reeds ruik ik het al. Het overkomt me elk jaar opnieuw als ik in de auto zit …

Continue reading Mijn “madeleine” de Proust

Op vakantie in de bergen – over doorzetten of opgeven?

Op vakantie in het hooggebergte, dat is soms ’s morgens opstaan met je hoofd letterlijk in de wolken. En de regen horen druppelen ... Hochgurgl in de wolken Wat doe je dan op zo’n dagen? Wat cocoonen in de hotellounge of toch maar ergens naar toe rijden om een wandeltocht te maken? Dat is wat …

Continue reading Op vakantie in de bergen – over doorzetten of opgeven?

Een gewonige (*) namiddag in de zomer ….

Ik heb een hele dag «thuiswerk» ingepland, om te werken aan een nieuw project, dat maar niet vlot zoals ik het zou willen. Eindelijk heb ik een zee van tijd voor me om ermee bezig te zijn. Rond de middag begint manlief plots over zijn favoriete fietswinkel, waar hij vorige week nog was en waar …

Continue reading Een gewonige (*) namiddag in de zomer ….

De gouden kooi verlaten … een stap terugzetten … en misschien nog één …

Flashback 22 oktober 2016. Mijn boek is nu 5 maanden oud. Ik ben uitgenodigd op een boekenbeurs in Belsele waar ik mijn boek “Een stap terug? Ik denk er niet aan!” voorstel. Een man nadert mijn boekenstand; hij bekijkt mijn boek en kijkt me aan. Hij vertelt me dat hij mijn aura kan voelen. Hij kijkt …

Continue reading De gouden kooi verlaten … een stap terugzetten … en misschien nog één …

10 mei 2019 en de “Secure Bases” in mijn leven …

Ontroerende voorbeelden Heb je ooit de speech gezien van Ted Kennedy junior op de begrafenis van zijn vader. Op +/-  3 minuten 50’ is er een heel emotioneel moment waarop hij het niet heeft over de senator, maar over de vaderfiguur. En hoe die vaderfiguur hem op een liefdevolle manier heeft uitgedaagd. "We're gone climb …

Continue reading 10 mei 2019 en de “Secure Bases” in mijn leven …

Over onbekende wegen en verbinding!

« Ik zal NOOIT op vakantie gaan met een groep!» Dat is wat ik heeeeeel lang heb gedacht. Maar ook « Ik zal NOOIT huwen!” Dat was een belofte die ik mezelf deed toen ik een tiener was ... Twee grote overtuigingen die een duidelijke link hebben met het thema van verbinding en hechting, en die …

Continue reading Over onbekende wegen en verbinding!